Recep Çalı
GARİP BİR MASAL

Yine bir akşam Ağaçistan'a Barlas amcayı (namı diğer Kör Barlas’ı) mekânında ziyarete gittik. Geldik tekel bayisi önüne, gördük ki kapı duvar. Birden hatırladık bugün Perşembe ve bu işi kurduğu ilk gününden beri Barlas amca, perşembe akşamları erken kapardı büfeyi.

Kör Barlas amcanın babası Delikanlı Hikmet pirelerin berber olduğu yıllarda köyünden çıkıp şu şehre bir ineyim bakalım nasıl bir yer diye yola koyulmuş. Şehre o yıllarda, tam 90 yıl önce yerleşmiş, evlenmiş, çocuk sahibi olmuş ve ömrünü tamamlayınca bu dünyadan 10 yıl önce göçmüştü.

Delikanlı Hikmet merak ettiği yıllardaki o şehre seyahatini yıllar önce oğluna anlatmıştı.

Hiç unutmamıştı, Barlas amca;

Delikanlı Hikmet köyünden çıkmış şehre doğru yürüyor iken, Çok gitti, çomçok gitti. Üç adet tüfek buldu. Birinin çakacağı çakmıyor, ikisi veran-teran. Çakacağı çakmayan tüfeği alıp yola devam etti.

Yol üzerinde üç adet tavşan gördü. Birinin canı yok, ikisi ölü. Hemen çakacağı çakmayan tüfeği doğrultup nişan aldı. Canı olmayan tavşanı vurdu.

Çakacağı çakmayan tüfekle vurduğu, canı olmayan tavşanı alıp yola koyuldu.

Yürümeye devam ederken birde baktı patikanın kenarında üç tencere orada kuzu gibi duruyor. Yanaştı baktı.

Birinin dibi çıkmış, ikisi yamru, yumru. Dibi çıkmış tencereyi de yanına alıp tekrar yola koyuldu.

Az gitti uz gitti. Artık yorulmuş, midesinden de gurultular geliyordu.

Bir nefesleneyim dedi.

Durdu ve çevreyi tanımak için etrafını incelerken az ileride üç adet ateş gördü, biri sönmüş, ikisi yanmıyor.

Artık iyice acıkmıştı.

Çakacağı olmayan tüfekle vurduğu, canı olmayan tavşanı, dibi çıkmış tencereye yerleştirdi. Tencereyi sönmüş ateşin üstüne koyarak pişirmeye koyuldu.

Gözünü açıp kapayıncaya kadar, çakacağı olmayan tüfekle vurulmuş, cansız tavşan, sönmüş ateşin üstünde, dibi olmayan tencerede pişmişti bile.

Ne?

Çok mu garip geldi.